Με τις αισθήσεις ανοιχτές

Που και που θυμάμαι να αναπνέω.

Και τότε, σαν να περίμεναν το σήμα,

Οι πιο ωραίες μυρωδιές με κατακλύζουν ξαφνικά.

Που και που θυμάμαι στον ουρανό το βλέμμα μου

Να στρέφω.

Και τότε όλα γίνονται απλά.

Που και που θυμάμαι να ακούω.

Και τότε όλες οι μουσικές του κόσμου αρχίζουν

Να παίζουν μαγικά.

Που και που επιτρέπω στον αέρα να με αγγίζει.

Και τότε νιώθω τη στοργή μου να ξυπνά.

Που και που γεύομαι μέσα από την ελπίδα τη χαρά.

Και τότε αρχίζει πάλι η καρδιά μου να χτυπά.

Που και που διαισθάνομαι ότι είμαι μέρος ενός

Μεγαλύτερου Σχεδίου.

Και μόνο τότε δεν νιώθω μοναξιά.